Mijmering

Mijmering: Door de ogen van de Ander

Exactitudes
Exactitudes®

Daar zitten we dan. Baan 41. Midden in een oefening. In Gevechtstenue. Hetzelfde pak hebben we aan. Als een kudde, een zwerm. Spreekwoordelijk in hetzelfde schuitje. En toch zit er in elk pak hier een bijzondere vent, een mooie dame, een lieve zoon of zorgzame moeder.

De afgelopen dagen heb je wellicht moeten ploeteren, afniften, hobbelen, luisteren, heb jij jezelf moeten wegcijferen. Wegcijferen voor de groep. En nu zit je hier. En is het mijn opdracht om je weer tot jezelf te laten komen.

Mijn zoon Moos, vijf jaar oud, vroeg mij laatst wat soldaten doen. Lastige vraag. Worden jullie hier opgeleid om dood en verderf te zaaien? Of juist veiligheid en vrede te brengen? Veel te grote begrippen voor een lieve jonge jongen zoals Moos nu is. Eigenlijk veel te grote begrippen voor mijzelf. En wellicht ook veel te grote begrippen voor jou, zoals jij hier nu zit.

Zo’n vraag van Moos nodigt ons uit om met nieuwe ogen te kijken naar het werk dat wij doen. Wat opvalt aan onze kleding, is dat we ons graag verstoppen. Verstoppertje spelen is iets Moos nu graag doet en wat hij wel heel goed begrijpt. De spanning van het je ergens verschuilen en van het ontdekt worden door de ander. De ontlading van die spanning. Het rennen voor een buut vrij.

Als militair camoufleren onszelf, we gaan op in het terrein, we verdwijnen in de kudde, vervagen naar de achtergrond om niet onnodig in conflict te raken en schade aan onszelf en anderen waar dat kan te beperken.

Denk eens aan de opleiding waarin je zit. Aan deze oefening die je nu doormaakt. Ondanks dat jij wegvalt tegen de achtergrond, onderdeel uitmaakt van een groter geheel. Ondanks dat, heb jij ook iets unieks. Iets dat jou maakt tot wie je bent. Dat mag je niet vergeten.

Waar we zelf goed, mooi of uniek in zijn, is voor onszelf en in ons eigen leven vaak doodnormaal. En omdat we niet anders kunnen zijn dan wie we zijn, worden we langzaam blind voor datgene wat anderen in ons waarderen. Worden we blind voor datgene waar we goed in zijn. Waar we zelf goed in zijn missen we vaak bij de ander.

Ik zal je een voorbeeld geven:

Jij kijkt zoveel om naar anderen. Maar mist de aandacht van collega’s voor jou.

Jij zet je in zodat iedereen de eindstreep haalt. Maar niemand haalt wat last van je schouders wanneer jij er zelf even doorheen zit.

Jij doet je best om aantekeningen te maken. Maar wanneer jij het zelf even niet meer weet hoe het zat, is er niemand die je op weg kan helpen.

Jij hebt altijd je spullen op orde om de groep niet tot last te zijn. Maar die ander lijkt het maar niet te lukken de avond van te voren zijn tas in te pakken.

Langzaam vergeten we dat dat omkijken naar de ander, je best doen, je inzetten voor de groep, je tas zorgvuldig inpakken iets zegt over wie jijzelf bent. En we beginnen de ander, onze collega’s, het kader, vrienden of familie verwijten te maken.

Mensen zijn met elkaar als een kleurloos tapijt van sneeuw. En in die sneeuw vormen jij en ik een uniek klein sneeuwvlokje.

Durf jij eigenlijk wel aan de ander te vragen wat hij of zij aan jou waardeert? Durf jij je over te geven aan je collega om weer zicht te krijgen op wie jij bent? Wat is er eigenlijk zo bijzonder aan jou?

Vandaag heb ik foto’s meegebracht van de mensen waarvoor wij ons inzetten in binnen- en buitenland. Wij krijgen de opdracht mee vrede en veiligheid te brengen. Het staat zelfs in onze grondwet. Uniek in de wereld. Geen ander land heeft dat. En dat maakt jou als Nederlands militair bijzonder. Kijk hier achter mij. Kijk naast je. Voor deze diversiteit aan mensen doen we het. Daarvoor ga jij je inzetten.

Net zoals jij en ik, zitten deze mensen vol met onzekerheden, misschien hebben ze het zwaar in het leven of zijn ontevreden over anderen. Het zijn ook mensen met verborgen talenten, kwaliteiten, mooie verhalen en opmerkelijke opvattingen. Net zo mooi, bijzonder en uniek zoals jij en ik. Wij kijken allemaal op een andere manier naar de wereld waarin we leven. Daar kunnen jij en ik van leren. Ik kan van jullie leren. Jullie doorzettingskracht en opofferingsbereidheid. Jullie moed en daadkracht.

Wanneer we de wereld zien door de ogen van die ander, stelt die wereld andere vragen aan ons. Leren wij onszelf en de wereld om ons heen weer op een nieuwe manier kennen.

Sta hier eens bij stil. Wie is eigenlijk degene die hier naast je zit? Heb je voordat je hier vanochtend ging zitten, je buurman of je buurvrouw in de ogen gekeken? Weet jij waardoor die ander in het diepst geraakt wordt? Waar hij of zij over in zit? Zou je voor hem of haar door het vuur willen gaan? Zou jij jouw leven voor hem of haar over hebben? En wellicht een gekke vraag; Heb je hem of haar een hand gegeven toen je hier kwam zitten en een goedemorgen gewenst?

Wellicht ken je elkaar niet eens bij naam. Laat je vanochtend meenemen door de Ander naar een nieuwe wereld. Neem even de tijd en geef degene die voor, achter of naast je zit een hand en maak kennis of wens elkaar een goede morgen.